Dodaj stronę do "ulubionych"

XXX lat Niezależnych Mediów Elektronicznych w Polsce


Pełny tekst newsa:

 17-06-2009 Stanowisko SWS w kwestii nowelizacji ustawy Prawo prasowe
Dodano: 17-06-2009, 12:27

Stanowisko Stowarzyszenia Wolnego Słowa

w kwestii nowelizacji ustawy Prawo prasowe
z dnia 26 stycznia 1984 r.
(Dz. U. Nr 5, poz. 24, z późn. zm.)


opracowanej w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego

1. Stowarzyszenie popiera ogólny kierunek nowelizacji i większość proponowanych zapisów.
2. Stowarzyszenie wnosi następujące uwagi do projektu nowelizacji:
a. Definicja prasy wprowadzona w art. 7 ust. 2. pkt 1 obejmuje m.in. ,,publikacje prasowe ukazujące się w formie elektronicznej". Sformułowania nowelizacji sugerują, że rozumie się przez to publikacje prasowe tworzone przez profesjonalne wydawnictwa i zespoły dziennikarskie, które albo mają formę elektroniczną obok papierowej, albo też występują wyłącznie w formie elektronicznej. W ,,Uzasadnieniu" stwierdza się, że ,,projekt nowelizacji [...] nie rozstrzyga problemu blogów, z tego względu, iż ta forma twórczości jest obecnie w fazie rozwoju". Nie jest jednak jasne, czy ustawa odnosi się do występujących w Internecie innych form dziennikarstwa obywatelskiego, e-zinów oraz często rozbudowanych form dziennikarskich, tworzonych przez zespoły nieprofesjonalne. Z jednej strony w wielu krajach bloggerów i innych nieprofesjonalnych dziennikarzy obejmuje się przepisami chroniącymi dziennikarzy i ich źródła (jednocześnie wymagając przestrzegania przez nich zasad etyki dziennikarskiej). Z drugiej strony rozciągnięcie wszystkich regulacji prawa prasowego na te formy dziennikarskie wydaje się w chwili obecnej przedwczesne i nieuzasadnione. Wymaga to jednoznacznego rozstrzygnięcia, gdyż w chwili obecnej projekt nowelizacji jest w tej materii nieprecyzyjny
i niejednoznaczny, pozostawiając tę sprawę interpretacji zainteresowanych stron.
b. Pierwsze zdanie art. 10 ust. 1 ma zachować dotychczasowe brzmienie: ,,1. Zadaniem dziennikarza jest służba społeczeństwu i państwu". Jeżeli prawo prasowe ma ulec ,,dekomunizacji", jak twierdzi się w ,,Uzasadnieniu", słowa ,,i państwu" powinny koniecznie zostać wykreślone. Podstawowa konstytucyjna zasada wolności słowa
i prasy uniemożliwia stawianie prasie takiego wymogu. Mogłoby to zapobiec możliwości realizacji zapisów proponowanej nowelizacji, w tym nowego ust. 1a
w art. 6.
c. Art. 25 w ust. 3 ma - podobnie jak prawo prasowe w dotychczasowym brzmieniu - wykluczyć możliwość, by redaktorem naczelnym dziennika lub czasopisma była
i. osoba skazana za zbrodnie przeciwko podstawowym interesom politycznym i gospodarczym Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli nie upłynął okres 10 lat od zakończenia odbywania kary,
ii. oraz osoba skazana za występki tego samego rodzaju, jeżeli nie upłynął okres 3 lat od zakończenia odbywania kary,
iii. osoba skazana za przestępstwo popełnione z niskich pobudek,
iv. a także osoba, która co najmniej trzykrotnie była karana za przestępstwa określone w ustawie - Prawo prasowe".
Te przepisy są wątpliwe prawnie i po raz kolejny dowodzą, że zamysł ,,dekomunizacji" nie jest realizowany w sposób konsekwentny. W przypadkach (iii) i (iv) ten rodzaj sankcji jest nieproporcjonalny i powinien zostać wykreślony. W przypadkach (i) i (ii) zakaz powinien - jeżeli w ogóle ma podstawę prawną - zostać ograniczony do opiniotwórczych dzienników i czasopism o zawartości społeczno-politycznej.
d. Zgodnie z art. 25 w ust. 3 ,,Organ rejestracyjny w uzgodnieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych może zwolnić redaktora naczelnego od wymogu posiadania obywatelstwa polskiego". Jest to przepis przeniesiony z obecnego prawa prasowego, którego utrzymanie jest wątpliwe w świetle przepisów Unii Europejskiej.
e. Proponujemy dopisać w tej nowelizacji ,,klauzulę sumienia" we właściwej formie. Wpisanie jej do ustawy z dnia 21 maja 2009 r. o zadaniach publicznych
w dziedzinie usług medialnych w niepoprawnym brzmieniu jest błędne, gdyż odnosi się jedynie do dziennikarzy i pracowników programowych spółek publicznej radiofonii i telewizji oraz w istocie nie daje im żadnych praw, czy rzeczywistej ochrony przed sytuacjami, w których musieliby działać w niezgodzie z etyką dziennikarską i własnym sumieniem. Rzeczywista klauzula sumienia pozwala dziennikarzowi odmówić wykonania tego typu poleceń ze strony przełożonych, bez narażania się na zwolnienie, czy działania dyscyplinujące, ewentualnie na odejście
z miejsca pracy bez utraty świadczeń i odprawy, jeżeli redakcja zmieniła linię redakcyjną lub stale naraża go na konflikty sumienia. Właściwe miejsce dla takiego przepisu jest w prawie prasowym, gdyż powinni korzystać z niego wszyscy dziennikarze. Uzupełnienie projektu nowelizacji o taki zapis wymagałoby jednocześnie wykreślenia go - w przypadku uchwalenia - z ustawy z dnia
21 maja 2009 r. o zadaniach publicznych w dziedzinie usług medialnych.

Wojciech Borowik
Prezes Zarządu
Stowarzyszenia Wolnego Słowa

dodał: SWS drukuj

ostatnie newsy [5]


Powered by News Asystent v1.5


STOWARZYSZENIE WOLNEGO SŁOWA

tel. (022)405-66-30; (022)405-66-31; fax. (022)828-52-52
e-mail: sws@sws.org.pl
ul. Marszałkowska 7
00-626 Warszawa

Za zamieszczone teksty odpowiada Zarząd SWS.
Komentarze oraz wypowiedzi na Forum Dyskusyjnym wyrażają poglądy autorów.
Kreacja strony WWW oraz wdrożenie modułów forum i galerii: Robert Franckowski